Met ademloos gemak de berg op

Met onder de tekst een tip over hoe jij dat ook kan.

Een paar jaar geleden sprak een sportarts mij met verbaasde stem en een strenge blik in zijn ogen aan over mijn verminderde longcapaciteit. Het was dezelfde arts die in 2014 de keuring voor mijn deelname aan de Alpe d’HuZes uitvoerde. Jaren later vroeg hij zich verwonderd af of ik toen niet zoals hij geadviseerd had met medicatie gestart was. Natuurlijk was ik daar na een bezoek aan mijn huisarts mee gestart. Na een paar maanden was ik het zat om tweekeer per dag een poeder te inhaleren waarvan het effect mij niet duidelijk werd. Het ging prima met mij en mijn conditie was tip top in orde vanwege de enorme hoeveelheid training die ik voor de 5 beklimmingen op de Alpe d’Hues gedaan had. Kortom geen enkele reden om met die medicijnen door te gaan dacht ik toen. De sportarts constateerde jaren later bij mijn wederom door de Franse autoriteiten verplicht gestelde keuring voor de Trois Ballons fiets toertocht dat mijn longcapaciteit aanmerkelijk verminderd was ten opzichte van de vorige keuring in 2014. Voor hem reden genoeg om mij met wat meer urgentie in zijn stem nogmaals naar de huisarts te verwijzen. Daar werd ik na een korte blik op de testresultaten met dezelfde medicijnen als in 2014 weer weggestuurd.

Sinds ik meedeed aan de Alpe d’HuZes heeft het fietsen mij niet meer los gelaten. Elk jaar wordt er met vrienden wel ergens een mooie berg beklommen en een paar heerlijke tochten door mooie natuur gemaakt. Vorig jaar heb ik vanwege een ziekenhuis opname, een jaar eerder, van een van mijn kinderen zelfs weer eens meegedaan aan een goede doelen sponsortocht. In mijn branche is de Alpentocht een bekende sponsortocht die jaarlijks geld ophaalt voor de Cliniclowns. Twee van hun clowns hebben tijdens die ziekenhuisperiode onvergetelijk mooie herinneringen bij ons achtergelaten.
(doneren kan nog 😊). Omdat ik in de loop der jaren wel merkte dat ik zeker net na de start van een tocht niet altijd zo goed mee kon komen met de rest van de groep werd ik nieuwsgierig wat ik daar, naast meer trainen, aan zou kunnen doen. In mijngeval houd de verminderde longfunctie in dat ik niet zo goed uit kan ademen en er dus relatief veel “oude” lucht in mijn longen achterblijft. Dat wordt geweten aan de elasticiteit van mijn longen die verminderd is door de astma aanvallen die ik sinds mijn 19e wel eens heb. Het pollenseiszoen, stoffige oude huizen verbouwen of gewoon allergische reacties op huisdieren zorgen voor deze aanvallen die ik vervolgens met een inhaler weer tot rust breng. Het zijn die aanvallen die er voor zorgen dat het longweefsel zich telkens wat meer verhard en minder elastisch wordt. Die elasticiteit is de eigenschap van je longen waarmee je in eerste instantie de meeste lucht uitademt. Daarnaast gebruik je ook een serie spieren die de uitademing ondersteunen. En geloof mij als je daar op gaat letten zijn het er veel meer dan je denkt. Ik kan dat inmiddels weten want vorig jaar heb ik een opleiding tot level 2 ademcoach gevolgd bij Kasper van der Meulen.

Een jaar of twee medicijngebruik later ben ik weer getest en kwam het goede nieuws van mijn huisarts via een kort telefoontje. Er is geen verdere verslechtering van je longfunctie opgetreden, ga zo door was de tip die er achteraan volgde. Laat dat nu net het gene zijn waar ik minder enthousiast over ben. Ik ben niet heel gelukkig met het vooruitzicht om de rest van mijn leven twee keer per dag een poeder te inhaleren. Fijn dat het lijkt te werken maar wat jammer dat ik er afhankelijk van lijk te worden. Een afhankelijkheid waarvan ik wil onderzoeken of dat ook echt nodig is. Dus ik vertel mijn huisarts over mijn opleiding tot ademcoach en de ontdekkingen die ik daar gedaan heb over mijn eigen wat onhandige manier van ademhalen. Op de vraag aan mijn huisarts of ik ook een tijdje kon stoppen met de medicijnen om te ontdekken wat ze voor mij doen of misschien ook niet meer doen reageerde ze positief. Probeer het vooral uit om te ontdekken wat er veranderd. Je zelf en je lichaam op deze proefondervindelijke manier beter leren kennen is wat je inzicht brengt in wat goed voor je is.

Tijdens de opleiding kwam ik er bij een oefening al snel achter dat ik ergens in mijn leven een afslag heb genomen waardoor ik bij het uitademen mijn buikspieren nauwelijks gebruik. Laten het nou net deze spieren zijn die de eerste ondersteuning geven bij het snel wegduwen van een groot volume aan lucht die zich in je longen bevind. En dat is precies wat mijn grafiekje bij de longfunctie test ook laat zien. De hoeveelheid lucht die ik in de eerste seconde uitadem is sterk verminderd ten opzichte van andere mensen van mijn leeftijd, gewicht en lengte. Ik ga met dat gegeven aan de slag om via oefeningen mijn ademgewoonte aan te passen. Als ik dat goed onder de knie heb stop ik een paar maanden met de medicijnen om daarna de sportarts weer een keer met een bezoekje te verblijden. Als uit die sportkeuring blijkt dat ook zonder ondersteuning van het dagelijks medicijngebruik mijn longfunctie gelijk gebleven is of misschien zelfs wel verbetering laat zien dan wet ik zeker waar ik aan toe ben. Er valt veel te zeggen over de positieve en ook negatieve effecten van industrialisatie van allerlei voor ons leven en gezondheid belangrijke beroepen, diensten en productieprocessen. Is het aan de sportarts of huisarts om mij op mijn verantwoordelijkheid te wijzen en mij met goede leefstijl tips te helpen zelf weer controle te nemen over mijn gezondheid? Of is het aan de arts om mij zo snel en goedkoop mogelijk op weg te helpen met medicijnen waar diverse partijen in de keten voor de rest van mijn leven omzet uit halen. Dat is een compleet ander verhaal waar ik nu niet aan zal beginnen. Waar ik wel aan begonnen ben is het nemen van mijn verantwoordelijkheid, de controle over mijn ademhaling en daarmee mijn gezondheid en kwaliteit van leven. Ben jij ook toe aan een stap op weg naar een gezonder leven waar je zelf de controle over hebt?

Kasper van der Meulen heeft in een online cursus “Hack your State” al zijn kennis en kunde gecombineerd in 5 doodeenvoudige (maar vaak onbegrepen) principes en 5 super effectieve geleide ademoefeningen. Allemaal begeleid met handpan muziek en leidende animaties.

Want: verander je adem – verander je staat van zijn – verander je leven!

Wil jij ook net als ik en duizenden andere mensen die je voorgingen ervaren welke voordelen je met ademwerk en een goede manier van ademen kan bereiken? Pak dan jouw kans en klik op de super aanbieding met 80% korting hieronder.


Wie wil er nu niet energieker opstaan, een dag vol focus, zorgeloos ontspannen en beter slapen?

Hack your State kost €20 en gaat na 12 juni 2022 omhoog naar €99.
Dutch
Englisch

Voor wie na Hack your State nog een stap verder wil, die kan kennis en ervaring verdiepen met de 7 aanvullende video’s van de Hack your State DeepDive, met 3 science-lezingen én 4 intense ademreizen.

Hack your State DeepDive kost €99 en gaat na 12 juni 2022 omhoog naar €199.
Dutch
Englisch

Veel plezier met ademen.

Yuri Pelser

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Energie teveel?

Eerder verschenen in VV+ mei 2018

Regelmatig werk ik in tenders samen met het bedrijf dat de Jouliette ontwikkelde om daarmee duurzaam opgewekte energie tussen opwekkers en gebruikers uit te wisselen en verhandelen. Immers, waarom zou je energie opslaan als je het ook direct kunt verbruiken? Door een buurt of wijk op deze manier met elkaar in verbinding te brengen maak je gebruik van gelijktijdigheid factoren die helpen duurzame energiesystemen betaalbaar en flexibel te maken. Je hebt samen immers minder opwekkend vermogen en minder opslag nodig dan wanneer ieder voor zich alles voor het eigen perceel regelt. Delen is niet voor niets het nieuwe bezitten. We weten inmiddels allemaal wel dat je samen verder komt dan alleen.

Het lijkt mij geen abracadabra allemaal. Maar dat is natuurlijk vaak met succesvolle nieuwe technologie. Als het er nog niet is lijkt het allemaal erg ingewikkeld en ver van ons bed. Als het dan eenmaal bestaat heeft het niet veel tijd nodig om er zo vertrouwd mee te raken dat het lijkt alsof het nooit anders was.

De Jouliette is nu succesvol geïntroduceerd in het mooie, circulaire project De Ceuvel in Amsterdam Noord. Op een steenworp afstand van De Ceuvel wordt na tien jaar doorzetten en hard werken op dit moment het project Schoon Schip gebouwd. Het is stap twee in de ontwikkeling die mede door de ogenschijnlijke eenvoudige Jouliette mogelijk wordt gemaakt.
Met een koppeling tussen de sociale medianetwerken en de technische systemen kan hier nog een schepje bovenop worden gedaan. Electrische deelauto’s als flexibele opslag, openbare laadpalen waarvan de kostprijs van de energie varieert of zelfs een warmtestation dat gebruikmaakt van lokaal met zonnestroom geproduceerde waterstof. Het is allemaal denkbaar en dus maakbaar. Alles kan als het team er maar energie instopt om de plannen waar te maken. In tijden van succes en voorspoed is het meestal niet zo ingewikkeld om het energieniveau van de mensen in een team hoog te houden. Maar wat doe je als alles tegen lijkt te zitten en erg geen succes gevierd kan worden? Uit welke opslag haalt u dan de energie om toch door te gaan?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent

De luizenmoeder

Eerder verschenen in VV+ april 2018

Ik moet iets bekennen.

Ik ben die ene Nederlander die ‘De luizenmoeder’ niet heeft gevolgd. Niet omdat het te grof was of niet leuk genoeg, maar omdat ik het te pijnlijk echt vind.

Dat ongemak ontstaat wel vaker als ik dingen zie gebeuren waarvan ik vind dat het echt anders kan. Ik vraag mij met regelmaat af wat ik kan doen om er iets aan te veranderen. Denk nu niet dat ik een onverbeterlijke wereldverbeteraar ben. Er zullen nu vast een paar lezers zijn die met een glimlach denken ‘echt wel dat jij dat doet’. Weet dan dat ook ik leer keuzes te maken in wat ik oppak en wat ik laat gaan. Het gaat mij er om dat mijn gedrag effect heeft en dat ik impact kan maken. Wat is de bedoeling en waarom wil ik dit nu echt doen, zijn de vragen die mij helpen. Dat ben ik – als zo veel andere mensen – met vallen en opstaan aan het leren.

Zo is het leven. Je leert tijdens de eerste helft allerlei gedrag aan dat je tijdens de tweede helft weer probeert af te leren. Ik durf daarmee de stelling aan te gaan dat we als mens pas echt effectief worden wanneer we onze persoonlijke ontwikkeling serieus aandacht durven te geven.

Vraag je nu af wat je deed voor je deze column ging lezen en wat daarvan de echte onderliggende bedoeling is? Maak je er niet makkelijk vanaf met een flauw antwoord als ‘omdat het moet’ of ‘omdat ik geld moet verdienen’.

Leg je benen op je bureau of tafel en staar naar buiten. Stel jezelf nu – het liefst hardop – de vraag: wat is de bedoeling van het werk dat ik nu doe? Let goed op want de eerste gedachte die in je opkomt is het antwoord. Ik ben wel benieuwd naar het aantal mensen waarbij de eerste gedachte vergelijkbaar is met ‘ik heb geen idee’.

Als dat je antwoord is, stel jezelf dan de volgende vraag: hoe ga ik impact maken?

Durf jij te doen wat er in je opkomt?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

100 procent gezond

Eerder verschenen in januari 2018 in VV+.

 

Er was een hele dag speciaal georganiseerd voor 150 professionals en andere geïnteresseerden. Die dag werd er lustig gedebatteerd over open of gesloten badkamerramen en gelachen om het duo Flex en Iebel. Zij wisten op vermakelijke wijze pijnlijk duidelijk te maken dat veel winst te behalen is door je werk gewoon goed te doen. Het was de dag van de binnenlucht waar een medewerker van Woonstichting Mitros hun nieuwste challenge aankondigde.

Mitros roept de markt op om een concept te ontwikkelen voor een 100 procent gezonde renovatiewoning. Alsof het volstrekt normaal is vragen ze ons om een concept te bedenken waarbij, in tegenstelling tot nu, de bewoners na de renovatie geen last hebben van vocht, tocht, geluid en schimmel.

Ik werd er even stil van.

Ik bekijk het filmpje nog een keer, ja hoor ze zeggen het echt! Het gaat niet om het oplossen van de problemen in de nog niet gerenoveerde woning. We mogen een oplossing bedenken voor de problemen in woningen die net gerenoveerd zijn. Dit is het moment dat bij mij emoties een rol gaan spelen. Ik schaam mij en ben boos. Een gevoel van machteloosheid bekruipt mij als ik weer zie dat we het belang van de bewoner nog niet centraal weten te stellen. Dit belang is daardoor niet leidend bij de keuzes die we maken. Ik begrijp wel hoe dit in onze systeemwereld kan gebeuren, maar snap niet dat we de bedoeling niet centraal stellen.

Ik wil Mitros hartelijk danken.

Zij stellen zich kwetsbaar op en laten zien dat er bij renovatie dingen gebeuren die niet goed zijn. Ze laten ons weten dat ze het niet alleen kunnen oplossen en dagen ons uit. Ze dagen ons uit het technisch op te lossen, maar vooral ook te zorgen voor optimale integrale samenwerking. Met hun challenge doen ze precies dat wat nodig is om de systeemwereld even los te kunnen laten en te doen wat de bedoeling is. Een 100 procent gezonde en betaalbare renovatiewoning ontwikkelen voor de mensen die er in wonen.

Zoals Flex en Iebel het al zeiden op de dag van de binnenlucht:

‘Het is geen rocket science, mensen.’

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hemels water

Eerder verschenen in september 2017 in VV+

Hemels water

Ga uit eten met een kersvers team dat in korte tijd hoge prestaties moet leveren. Het helpt om de mensen snel vertrouwd met elkaar te maken. Omdat het een bijzonder team betreft met een bijzondere opgave, gaan we niet zomaar ergens eten. Rotterdam Crooswijk is de locatie en Hotspot Hutspot Krootwijk het restaurant. Hotspot Hutspot (www.hotspothutspot.nl) is een initiatief van Bob die daar met veel liefde inspirerend en lang over kan vertellen. Een mooi maatschappelijk project waarbij de inmiddels drie restaurants fungeren als hotspot in de ‘achterstandsbuurten’ van Rotterdam. Zoals de naam doet vermoeden is eten het verbindingsmiddel. Wie denkt dat er alleen maar hutspot wordt gegeten heeft het volledig mis. Ik daag iedereen uit om een keer een overheerlijk driegangenmenu uit te proberen. Voor de 8 euro die dat kost hoef je het niet te laten. En vergeet dan niet bij vertrek voor 10 euro een uitgesteld diner te kopen voor iemand die dat zelf niet kan betalen. De 2 euro extra is bedoeld voor een drankje bij het diner.

Bij het eten serveert Hotspot Hutspot Krootwijk gratis kraanwater voor wie daar behoefte aan heeft. Bob is niet alleen maatschappelijk betrokken, maar draagt het thema duurzaamheid ook in zijn hart. De materialen waarmee de restaurants zijn gebouwd en ingericht laten dan ook zien dat circulariteit en hergebruik niet veel geld hoeft te kosten.

Een droom van Bob is om geen kraanwater meer te hoeven serveren. Hij heeft via zijn netwerk al veel bereikt. Zonnepanelen voor de stroom en zonnecollectoren met grote warmwatervoorraadvaten zijn in alle restaurants aanwezig. Maar zijn droom om van het regenwater dat op het dak valt zelf zuiver drinkbaar ‘hemels’ water te maken en te serveren, is nog niet in vervulling gegaan.

Op de camping waar ik deze zomer veel regen heb zien vallen gebeurde het al wel: van rivier- en regenwater werd daar drinkbaar water gemaakt. Wie o wie steekt Bob de helpende hand toe en helpt hem zijn ‘Hemels water’ te maken

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bergen Informatie Managen

verschenen in VV+ mei 2017

images
Hoe mooi is de toekomst, nu we in een model alle
informatie over een nieuw gebouw opslaan en
bewaren? Al deze informatie is van grote waarde
voor de gebouweigenaren. Tenminste, als ze weten
dat het er is. Tenminste, als ze er ook bij kunnen.

Hoe vaak gebeurt het niet dat de digitale informa-
tie wordt bewaard alsof het een papieren archief
is. En papier kan iedereen nog vastpakken. Bij het
digitale archief moet je maar hopen dat je de juiste
software hebt om – ook na tien jaar nog – bij alle
waardevolle informatie te komen.
Denk nu niet dat ik voor papieren archivering in
grote opslagloodsen pleit. Ook ik – of misschien
wel zelfs ik – zie de voordelen van een goed be-
heersbaar digitaal archief.

Ik vraag mij overigens wel af op welk moment we
aandacht gaan besteden aan het verzamelen van
informatie over de gebouwen die al bestaan. De
voorraad bestaande gebouwen herbergt (of moet ik
zeggen: verbergt?) bergen informatie.
Over hoe we al deze informatie gaan managen,
daar maak ik mij eigenlijk niet zo’n zorgen om. De
ontwikkelingen op het gebied van big data gaan
snel en de rekenkracht van computers stijgt nog
altijd volgens de wet van Moore. Dat managen,
analyseren en interpreteren van grote hoeveelhe-
den informatie komt wel goed.

Hoe gaan we al die informatie op een betaalbare
manier vangen en digitaliseren is de vraag die
volgens mij nog niet opgelost is.

Het inscannen van complete gebouwen en het
digitaliseren van alles wat nu op papier staat is
een tijdrovende klus die alleen de moeite waard
lijkt te zijn wanneer er een echt grote renovatie op
stapel staat. Wie is er bezig met juist dit te vereen-
voudigen en versnellen? En als we daar dan een
oplossing voor hebben gevonden, wat is dan de
volgende stap?
Misschien is het zelfs geen volgende stap, maar
een stap waarmee we de enorme digitaliserings-
klus kunnen overslaan. Welke data zouden we
allemaal kunnen oogsten uit gebouwen die we vol
hangen met sensoren die alles meten wat we zou-
den willen.

Sensortechniek goedkoop maken lijkt
daarmee de oplossing voor de spreekwoordelijke
berg van analoge data waar we nu – nog – tegen
op zien.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Beste Léon grijp deze kans!

Eerder verschenen op Linked-in Pulse 26 juni 2017

Beste Léon ik las op Linked-in je bericht “Een beetje boos!” waarin je een herkenbare frustratie uit. Weken, maanden zo niet jaren voorbereiding loopt op het laatste moment bij de aanbesteding niet zoals je had verwacht. Het is om gek van te worden zoveel werk als dit kost om alles weer op de rails te krijgen. En dan hebben we het nog niet over de gevolgen voor de klant.

Ik voel met je mee en herken je lijden van het moment waarop je besluit er een kort bericht over te schrijven. De frustratie is leesbaar waardoor je mijn hart wint en ik je de scherpe aannames meteen vergeef. Want wie het aandurft zijn emoties te tonen en zich uitspreekt verdient waardering voor de getoonde moed.

Alleen wanneer we ons uitspreken en laten weten wat ons drijft en frustreert kunnen we elkaar echt leren kennen. Elkaar echt kennen is de basis om te kunnen bouwen aan vertrouwen. Vertrouwen van waaruit gezamenlijk visie en doelen geformuleerd worden. Met gezamenlijke visie en doelen onder de arm is committent van alle partners snel gevonden. De implementatie is daarna een feest van effectiviteit. Er is een High-performing team ontstaan.

Er zit maar één addertje onder het groene gras van de buren.

Om te bouwen aan High-performing teams heb je tijd en herhaling nodig. Meer dan de teams zich na een aanbesteding kunnen veroorloven.

Ik heb ervaren dat co-making en ketensamenwerking alle kansen bied om High-performing teams te bouwen. De kennis van alle partners wordt gebundeld waardoor meerwaarde voor het proces en de klant kan ontstaan. Een opdrachtgever die kiest voor co-making heeft de kennis in huis die nodig is om samen met de kennis van de partners het werk sneller, beter, goedkoper maar vooral ook leuker te maken.

Om deze meerwaarde te ontwikkelen is tijd nodig. Tijd die alleen gewonnen kan worden door een langdurige duurzame relatie aan te gaan. Relaties waarbij iedereen zich durft uit te spreken om zo van elkaar te leren en elk volgend project weer beter te maken dan het vorige.

Beste Léon ik hoop dat je deze kans die de mislukte aanbesteding je bied grijpt en het avontuur van co-making aangaat.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Koele kikker

Eerder verschenen in VV+ maart 2017

Niets is zo veranderlijk als het weer. En dat is wat in de Installatie branche voor veel uitdagingen zorgt.

Mensen proberen de invloed van die veranderlijkheid in hun gebouwen zo veel als mogelijk glad te strijken. Ik kan u bijna horen denken: ‘dat is voor de omzet van de branche maar goed ook.’

Het is nu winter en het valt mij op dat mensen veel en dikke kleding dragen. Ik val uit de toon met mijn dunne jas die open staat waardoor de winterkou alleen door mijn overhemd wordt tegengehouden.

Mijn gedachten gaan naar het trainingsweekeinde dat ik vorig jaar bij ‘The Ice man’ Wim Hof heb gevolgd. Het prikkelt mijn nieuwsgierigheid. Ik wil weten hoe het kan dat ik geen behoefte meer heb aan dikke lagen beschermende kleding en de mensen om mij heen nog wel.

Al mijmerend komt de gedachte in mij op dat als alle mensen de manier waarop we met kou en warmte omgaan veranderen, de CO2-uitstoot enorm kunnen terugbrengen. Al die energieverbruikers voor verwarming en koeling kunnen de deur uit als we onze comfortbeleving aan weten te passen.

En de omzet dan?

Tja, daar zit de truc van succesvol zijn in tijden van verandering. Het gaat niet om behouden wat je hebt, maar om inspelen op wat er aankomt. Hier op tijd over nadenken en er bewust ruimte voor creëren in je drukke dagelijkse agenda is de eerste stap in de richting van succesvol blijven of worden.

Vorige week leerde ik tijdens een kennismakingworkshop bij DIO Academy van Dirk Huibers (Octo.nu) dat startups pas succesvol worden als ze een probleem weten te vinden dat groot genoeg is om te worden opgelost. Voorwaarde is dat de oplossing niet met al bestaande middelen of technieken kan worden gerealiseerd. Als dat wel zo is zullen mensen niet kiezen voor de nieuwe oplossing, maar gebruik maken van wat ze al kennen. Ook als dat minder effectief is.

Hoe je in een bestaand bedrijf de innovatiekracht van een startup kunt organiseren vraagt om een nieuwe column. Daar ga ik over nadenken.

En u?

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Gelukkig waait het

Eerder verschenen in VV+ januari 2017

Ik stond afgelopen week in Aerdenhout met de trotse nieuwe eigenaar van een stijlvolle jarendertigwoning te praten. Hij had een flinke klus aan het opknappen van de woning en was net klaar met het herstellen van de kozijnen en het vervangen van de ramen. De broodnodige energiebesparing door het plaatsen van HR++ glas was hierbij mooi meegenomen.

Al pratend over tocht en kou viel mij op dat er nergens in de nieuwe ramen of kozijnen ventilatievoorzieningen te zien waren. Ik kon ook geen goed gecamoufleerde openingen vinden die konden duiden op meer geavanceerde ventilatievoorzieningen. Op mijn vraag hoe de ventilatie in de woning geregeld was, kreeg ik te horen dat ze tegen de leverancier van de ramen hadden gezegd dat ze de roosters zeker niet op het glas wilde hebben. Het voorstel om dan wat ventilatiesleuven in te vrezen had het ook niet gehaald.

De man vertelde trots over zijn weerstation met CO2-sensor. Daarmee hield hij ook in zijn vorige huis, Amsterdamse nieuwbouw, de luchtkwaliteit al in de gaten. Zijn opmerking daarbij was dat het in dit huis gelukkig nog waaide, want in die nieuwbouw zat dan wel een heel systeem, maar daar kon de CO2-waarde nog flink oplopen. Na het uitwisselen van wat tips over hoe de ventilatie in de toekomst – als de naden en kieren zijn gedicht – misschien alsnog kan worden verbeterd, ging ik met zijn laatste opmerking over dat die systemen dan vast wel erg duur zijn, nog nazingend in mij hoofd weer naar huis.

Ik ben in verwarring over hoe deze man tot zijn besluit is gekomen om geen ventilatietoevoervoorzieningen te treffen. Maar nog meer ben ik verbaast over hoe het ons als branche niet lijkt te lukken om met betrouwbare, logische informatie en vanzelfsprekende producten passende oplossingen aan te bieden. Zo passend dat het helemaal geen vraag meer is of de woning gezond wordt gemaakt of niet.

Branche verenig u en kom in actie !

Laten we samen alles uit de kast halen en mensen de gezonde woning geven waar ze recht op hebben.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Techniek voor een duurzaam klimaat?

Eerder verschenen in VV+ juli 2016

Ik begeef mij al een tijdje buiten de wereld van techniek. Mijn wereldbeeld is aan het veranderen. Als techneut dacht ik dat voor bijna elk probleem een technische oplossing bestaat. Nu zie ik dat dit niet de volledige werkelijkheid is. Techniek helpt, maar gedragsverandering is de sleutel tot succes.

Tijdens het schrijven zijn de nieuwe kolencentrales en de stijgende Nederlandse CO2-uitstoot in het nieuws. De centrales zijn gepromoot als duurzaam omdat er techniek zou worden gebruikt om CO2 uit de rookgassen af te vangen. Om hiermee aan de slag te gaan moest het alleen maar economisch rendabel zijn. De dalende energieprijzen hebben spreekwoordelijk roet in het eten gegooid. De CO2-afvanginstallaties zijn dus niet gebouwd.

De gewenste gedragsverandering is een verschuiving van focus op euro’s naar focus op een leefbare planeet. Door deze focusverlegging maken mensen andere keuzes. Dan bouw je geen kolencentrales die vervuilen en pas je de CO2-afvanginstallaties wel toe. Of je bouwt helemaal geen kolencentrales meer en kiest voor andere beschikbare oplossingen.

Op veel kleinere CO2-schaal heb ik me jaren geleden met een vriend beziggehouden met het ontwerp van een apparaat waarmee mensen bewust worden van de kwaliteit van hun binnenmilieu. Het prototype is nooit afgekomen. Het was een simpel en doeltreffend plan, maar we waren niet bereid ons gedrag zo aan te passen dat het ook werkelijkheid werd.

Ik geloof nog steeds dat het idee kan werken en bied het u vrij van verplichtingen ter overname aan.

Het idee: meet met een mooi ontworpen en betaalbaar apparaat parameters zoals CO2, $voc’s en fijnstof. Gebruik een App en website om de luchtkwaliteit voor iedereen herkenbaar en zichtbaar te maken. Door de bewustwordingsslag ontstaat vraag naar oplossingen.

De vraag is de gedragsverandering waar ik naar zoek. Waar geen vraag is reageert de markt niet. De ventilatiebranche zal er haar voordeel mee kunnen doen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen