Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent

De luizenmoeder

Eerder verschenen in VV+ april 2018

Ik moet iets bekennen.

Ik ben die ene Nederlander die ‘De luizenmoeder’ niet heeft gevolgd. Niet omdat het te grof was of niet leuk genoeg, maar omdat ik het te pijnlijk echt vind.

Dat ongemak ontstaat wel vaker als ik dingen zie gebeuren waarvan ik vind dat het echt anders kan. Ik vraag mij met regelmaat af wat ik kan doen om er iets aan te veranderen. Denk nu niet dat ik een onverbeterlijke wereldverbeteraar ben. Er zullen nu vast een paar lezers zijn die met een glimlach denken ‘echt wel dat jij dat doet’. Weet dan dat ook ik leer keuzes te maken in wat ik oppak en wat ik laat gaan. Het gaat mij er om dat mijn gedrag effect heeft en dat ik impact kan maken. Wat is de bedoeling en waarom wil ik dit nu echt doen, zijn de vragen die mij helpen. Dat ben ik – als zo veel andere mensen – met vallen en opstaan aan het leren.

Zo is het leven. Je leert tijdens de eerste helft allerlei gedrag aan dat je tijdens de tweede helft weer probeert af te leren. Ik durf daarmee de stelling aan te gaan dat we als mens pas echt effectief worden wanneer we onze persoonlijke ontwikkeling serieus aandacht durven te geven.

Vraag je nu af wat je deed voor je deze column ging lezen en wat daarvan de echte onderliggende bedoeling is? Maak je er niet makkelijk vanaf met een flauw antwoord als ‘omdat het moet’ of ‘omdat ik geld moet verdienen’.

Leg je benen op je bureau of tafel en staar naar buiten. Stel jezelf nu – het liefst hardop – de vraag: wat is de bedoeling van het werk dat ik nu doe? Let goed op want de eerste gedachte die in je opkomt is het antwoord. Ik ben wel benieuwd naar het aantal mensen waarbij de eerste gedachte vergelijkbaar is met ‘ik heb geen idee’.

Als dat je antwoord is, stel jezelf dan de volgende vraag: hoe ga ik impact maken?

Durf jij te doen wat er in je opkomt?

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

100 procent gezond

Eerder verschenen in januari 2018 in VV+.

 

Er was een hele dag speciaal georganiseerd voor 150 professionals en andere geïnteresseerden. Die dag werd er lustig gedebatteerd over open of gesloten badkamerramen en gelachen om het duo Flex en Iebel. Zij wisten op vermakelijke wijze pijnlijk duidelijk te maken dat veel winst te behalen is door je werk gewoon goed te doen. Het was de dag van de binnenlucht waar een medewerker van Woonstichting Mitros hun nieuwste challenge aankondigde.

Mitros roept de markt op om een concept te ontwikkelen voor een 100 procent gezonde renovatiewoning. Alsof het volstrekt normaal is vragen ze ons om een concept te bedenken waarbij, in tegenstelling tot nu, de bewoners na de renovatie geen last hebben van vocht, tocht, geluid en schimmel.

Ik werd er even stil van.

Ik bekijk het filmpje nog een keer, ja hoor ze zeggen het echt! Het gaat niet om het oplossen van de problemen in de nog niet gerenoveerde woning. We mogen een oplossing bedenken voor de problemen in woningen die net gerenoveerd zijn. Dit is het moment dat bij mij emoties een rol gaan spelen. Ik schaam mij en ben boos. Een gevoel van machteloosheid bekruipt mij als ik weer zie dat we het belang van de bewoner nog niet centraal weten te stellen. Dit belang is daardoor niet leidend bij de keuzes die we maken. Ik begrijp wel hoe dit in onze systeemwereld kan gebeuren, maar snap niet dat we de bedoeling niet centraal stellen.

Ik wil Mitros hartelijk danken.

Zij stellen zich kwetsbaar op en laten zien dat er bij renovatie dingen gebeuren die niet goed zijn. Ze laten ons weten dat ze het niet alleen kunnen oplossen en dagen ons uit. Ze dagen ons uit het technisch op te lossen, maar vooral ook te zorgen voor optimale integrale samenwerking. Met hun challenge doen ze precies dat wat nodig is om de systeemwereld even los te kunnen laten en te doen wat de bedoeling is. Een 100 procent gezonde en betaalbare renovatiewoning ontwikkelen voor de mensen die er in wonen.

Zoals Flex en Iebel het al zeiden op de dag van de binnenlucht:

‘Het is geen rocket science, mensen.’

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hemels water

Eerder verschenen in september 2017 in VV+

Hemels water

Ga uit eten met een kersvers team dat in korte tijd hoge prestaties moet leveren. Het helpt om de mensen snel vertrouwd met elkaar te maken. Omdat het een bijzonder team betreft met een bijzondere opgave, gaan we niet zomaar ergens eten. Rotterdam Crooswijk is de locatie en Hotspot Hutspot Krootwijk het restaurant. Hotspot Hutspot (www.hotspothutspot.nl) is een initiatief van Bob die daar met veel liefde inspirerend en lang over kan vertellen. Een mooi maatschappelijk project waarbij de inmiddels drie restaurants fungeren als hotspot in de ‘achterstandsbuurten’ van Rotterdam. Zoals de naam doet vermoeden is eten het verbindingsmiddel. Wie denkt dat er alleen maar hutspot wordt gegeten heeft het volledig mis. Ik daag iedereen uit om een keer een overheerlijk driegangenmenu uit te proberen. Voor de 8 euro die dat kost hoef je het niet te laten. En vergeet dan niet bij vertrek voor 10 euro een uitgesteld diner te kopen voor iemand die dat zelf niet kan betalen. De 2 euro extra is bedoeld voor een drankje bij het diner.

Bij het eten serveert Hotspot Hutspot Krootwijk gratis kraanwater voor wie daar behoefte aan heeft. Bob is niet alleen maatschappelijk betrokken, maar draagt het thema duurzaamheid ook in zijn hart. De materialen waarmee de restaurants zijn gebouwd en ingericht laten dan ook zien dat circulariteit en hergebruik niet veel geld hoeft te kosten.

Een droom van Bob is om geen kraanwater meer te hoeven serveren. Hij heeft via zijn netwerk al veel bereikt. Zonnepanelen voor de stroom en zonnecollectoren met grote warmwatervoorraadvaten zijn in alle restaurants aanwezig. Maar zijn droom om van het regenwater dat op het dak valt zelf zuiver drinkbaar ‘hemels’ water te maken en te serveren, is nog niet in vervulling gegaan.

Op de camping waar ik deze zomer veel regen heb zien vallen gebeurde het al wel: van rivier- en regenwater werd daar drinkbaar water gemaakt. Wie o wie steekt Bob de helpende hand toe en helpt hem zijn ‘Hemels water’ te maken

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bergen Informatie Managen

verschenen in VV+ mei 2017

images
Hoe mooi is de toekomst, nu we in een model alle
informatie over een nieuw gebouw opslaan en
bewaren? Al deze informatie is van grote waarde
voor de gebouweigenaren. Tenminste, als ze weten
dat het er is. Tenminste, als ze er ook bij kunnen.

Hoe vaak gebeurt het niet dat de digitale informa-
tie wordt bewaard alsof het een papieren archief
is. En papier kan iedereen nog vastpakken. Bij het
digitale archief moet je maar hopen dat je de juiste
software hebt om – ook na tien jaar nog – bij alle
waardevolle informatie te komen.
Denk nu niet dat ik voor papieren archivering in
grote opslagloodsen pleit. Ook ik – of misschien
wel zelfs ik – zie de voordelen van een goed be-
heersbaar digitaal archief.

Ik vraag mij overigens wel af op welk moment we
aandacht gaan besteden aan het verzamelen van
informatie over de gebouwen die al bestaan. De
voorraad bestaande gebouwen herbergt (of moet ik
zeggen: verbergt?) bergen informatie.
Over hoe we al deze informatie gaan managen,
daar maak ik mij eigenlijk niet zo’n zorgen om. De
ontwikkelingen op het gebied van big data gaan
snel en de rekenkracht van computers stijgt nog
altijd volgens de wet van Moore. Dat managen,
analyseren en interpreteren van grote hoeveelhe-
den informatie komt wel goed.

Hoe gaan we al die informatie op een betaalbare
manier vangen en digitaliseren is de vraag die
volgens mij nog niet opgelost is.

Het inscannen van complete gebouwen en het
digitaliseren van alles wat nu op papier staat is
een tijdrovende klus die alleen de moeite waard
lijkt te zijn wanneer er een echt grote renovatie op
stapel staat. Wie is er bezig met juist dit te vereen-
voudigen en versnellen? En als we daar dan een
oplossing voor hebben gevonden, wat is dan de
volgende stap?
Misschien is het zelfs geen volgende stap, maar
een stap waarmee we de enorme digitaliserings-
klus kunnen overslaan. Welke data zouden we
allemaal kunnen oogsten uit gebouwen die we vol
hangen met sensoren die alles meten wat we zou-
den willen.

Sensortechniek goedkoop maken lijkt
daarmee de oplossing voor de spreekwoordelijke
berg van analoge data waar we nu – nog – tegen
op zien.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Beste Léon grijp deze kans!

Eerder verschenen op Linked-in Pulse 26 juni 2017

Beste Léon ik las op Linked-in je bericht “Een beetje boos!” waarin je een herkenbare frustratie uit. Weken, maanden zo niet jaren voorbereiding loopt op het laatste moment bij de aanbesteding niet zoals je had verwacht. Het is om gek van te worden zoveel werk als dit kost om alles weer op de rails te krijgen. En dan hebben we het nog niet over de gevolgen voor de klant.

Ik voel met je mee en herken je lijden van het moment waarop je besluit er een kort bericht over te schrijven. De frustratie is leesbaar waardoor je mijn hart wint en ik je de scherpe aannames meteen vergeef. Want wie het aandurft zijn emoties te tonen en zich uitspreekt verdient waardering voor de getoonde moed.

Alleen wanneer we ons uitspreken en laten weten wat ons drijft en frustreert kunnen we elkaar echt leren kennen. Elkaar echt kennen is de basis om te kunnen bouwen aan vertrouwen. Vertrouwen van waaruit gezamenlijk visie en doelen geformuleerd worden. Met gezamenlijke visie en doelen onder de arm is committent van alle partners snel gevonden. De implementatie is daarna een feest van effectiviteit. Er is een High-performing team ontstaan.

Er zit maar één addertje onder het groene gras van de buren.

Om te bouwen aan High-performing teams heb je tijd en herhaling nodig. Meer dan de teams zich na een aanbesteding kunnen veroorloven.

Ik heb ervaren dat co-making en ketensamenwerking alle kansen bied om High-performing teams te bouwen. De kennis van alle partners wordt gebundeld waardoor meerwaarde voor het proces en de klant kan ontstaan. Een opdrachtgever die kiest voor co-making heeft de kennis in huis die nodig is om samen met de kennis van de partners het werk sneller, beter, goedkoper maar vooral ook leuker te maken.

Om deze meerwaarde te ontwikkelen is tijd nodig. Tijd die alleen gewonnen kan worden door een langdurige duurzame relatie aan te gaan. Relaties waarbij iedereen zich durft uit te spreken om zo van elkaar te leren en elk volgend project weer beter te maken dan het vorige.

Beste Léon ik hoop dat je deze kans die de mislukte aanbesteding je bied grijpt en het avontuur van co-making aangaat.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Koele kikker

Eerder verschenen in VV+ maart 2017

Niets is zo veranderlijk als het weer. En dat is wat in de Installatie branche voor veel uitdagingen zorgt.

Mensen proberen de invloed van die veranderlijkheid in hun gebouwen zo veel als mogelijk glad te strijken. Ik kan u bijna horen denken: ‘dat is voor de omzet van de branche maar goed ook.’

Het is nu winter en het valt mij op dat mensen veel en dikke kleding dragen. Ik val uit de toon met mijn dunne jas die open staat waardoor de winterkou alleen door mijn overhemd wordt tegengehouden.

Mijn gedachten gaan naar het trainingsweekeinde dat ik vorig jaar bij ‘The Ice man’ Wim Hof heb gevolgd. Het prikkelt mijn nieuwsgierigheid. Ik wil weten hoe het kan dat ik geen behoefte meer heb aan dikke lagen beschermende kleding en de mensen om mij heen nog wel.

Al mijmerend komt de gedachte in mij op dat als alle mensen de manier waarop we met kou en warmte omgaan veranderen, de CO2-uitstoot enorm kunnen terugbrengen. Al die energieverbruikers voor verwarming en koeling kunnen de deur uit als we onze comfortbeleving aan weten te passen.

En de omzet dan?

Tja, daar zit de truc van succesvol zijn in tijden van verandering. Het gaat niet om behouden wat je hebt, maar om inspelen op wat er aankomt. Hier op tijd over nadenken en er bewust ruimte voor creëren in je drukke dagelijkse agenda is de eerste stap in de richting van succesvol blijven of worden.

Vorige week leerde ik tijdens een kennismakingworkshop bij DIO Academy van Dirk Huibers (Octo.nu) dat startups pas succesvol worden als ze een probleem weten te vinden dat groot genoeg is om te worden opgelost. Voorwaarde is dat de oplossing niet met al bestaande middelen of technieken kan worden gerealiseerd. Als dat wel zo is zullen mensen niet kiezen voor de nieuwe oplossing, maar gebruik maken van wat ze al kennen. Ook als dat minder effectief is.

Hoe je in een bestaand bedrijf de innovatiekracht van een startup kunt organiseren vraagt om een nieuwe column. Daar ga ik over nadenken.

En u?

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Gelukkig waait het

Eerder verschenen in VV+ januari 2017

Ik stond afgelopen week in Aerdenhout met de trotse nieuwe eigenaar van een stijlvolle jarendertigwoning te praten. Hij had een flinke klus aan het opknappen van de woning en was net klaar met het herstellen van de kozijnen en het vervangen van de ramen. De broodnodige energiebesparing door het plaatsen van HR++ glas was hierbij mooi meegenomen.

Al pratend over tocht en kou viel mij op dat er nergens in de nieuwe ramen of kozijnen ventilatievoorzieningen te zien waren. Ik kon ook geen goed gecamoufleerde openingen vinden die konden duiden op meer geavanceerde ventilatievoorzieningen. Op mijn vraag hoe de ventilatie in de woning geregeld was, kreeg ik te horen dat ze tegen de leverancier van de ramen hadden gezegd dat ze de roosters zeker niet op het glas wilde hebben. Het voorstel om dan wat ventilatiesleuven in te vrezen had het ook niet gehaald.

De man vertelde trots over zijn weerstation met CO2-sensor. Daarmee hield hij ook in zijn vorige huis, Amsterdamse nieuwbouw, de luchtkwaliteit al in de gaten. Zijn opmerking daarbij was dat het in dit huis gelukkig nog waaide, want in die nieuwbouw zat dan wel een heel systeem, maar daar kon de CO2-waarde nog flink oplopen. Na het uitwisselen van wat tips over hoe de ventilatie in de toekomst – als de naden en kieren zijn gedicht – misschien alsnog kan worden verbeterd, ging ik met zijn laatste opmerking over dat die systemen dan vast wel erg duur zijn, nog nazingend in mij hoofd weer naar huis.

Ik ben in verwarring over hoe deze man tot zijn besluit is gekomen om geen ventilatietoevoervoorzieningen te treffen. Maar nog meer ben ik verbaast over hoe het ons als branche niet lijkt te lukken om met betrouwbare, logische informatie en vanzelfsprekende producten passende oplossingen aan te bieden. Zo passend dat het helemaal geen vraag meer is of de woning gezond wordt gemaakt of niet.

Branche verenig u en kom in actie !

Laten we samen alles uit de kast halen en mensen de gezonde woning geven waar ze recht op hebben.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen